Truus, 55 jaar, Secretaresse


06/03/2012

De knop is om!

Truus

Mijn naam is Truus en ik ben 55 jaar. Al heel wat jaren kamp ik met gewichtsproblemen en heb al heel wat diëten geprobeerd. Van brooddiëten tot waterdagen, van Weight Watchers tot EGA, van Sonja Bakker tot Dr. Frank. Vaak lukte het wel om er een paar kilo af te krijgen. Maar in de loop der jaren verviel ik toch steeds in oude gewoontes en kwamen er meer kilo’s bij dan dat er af gingen. Dus weer op dieet en weer de knop om….. Ik merkte ook dat de periode dat ik het vol kon houden steeds korter werd. Ik voelde me altijd gezond, dus dan was de druk om af te vallen niet zo hoog. Vorig jaar echter, werd er hoge bloeddruk bij mij geconstateerd. Er zijn wat onderzoekjes gedaan en er kwam, behalve die hoge bloeddruk, gelukkig niets verontrustends tevoorschijn. Ik bracht bij de huisarts echter wel mijn gewichtsprobleem ter sprake. Mijn BMI was op dat moment 34 en de huisarts vond het wel verstandig om onder de 30 te komen. Voor de bloeddruk is dat ook veel beter, want hij wilde het geven van medicijnen zo lang mogelijk uitstellen. Hij liet aan mij de keuze tussen een diëtiste of Faas Dieet-Psychologie. Hij gaf me een folder van Faas mee. Na het lezen van de folder was ik redelijk enthousiast en heb gelijk gebeld voor een intakegesprek. Tijdens dit gesprek merkte ik dat er goed naar me geluisterd werd en er werd precies uitgelegd wat de bedoeling van de sessies was en wat me te wachten stond. Er zou met een groep van 6 tot 8 personen gewerkt worden. De eerste keer was best eng. Je zit toch met allemaal “vreemde” mensen om tafel. Maar na verloop van tijd word je vertrouwd met elkaar en stimuleer je elkaar bovendien om door te zetten. Wat bij mij heel erg geholpen heeft is om iedere avond te plannen wat je de volgende dag gaat eten en hier niet vanaf te wijken. Je merkt dat als je 1500 calorieën eet, je helemaal niet het gevoel hebt dat je op dieet bent. Maar…… je valt wel af. Je leert automatische gedachten die je bij eten hebt, om te zetten in realistische gedachten. Iets wat in het begin veel schrijfwerk kost, maar naarmate de cursus vordert, gaat het vanzelf. Het is een leerproces. Het belangrijkste is dat je blijft nadenken over wat je eet en leert dat je nooit klaar bent met “uitkijken”. Je hebt nu eenmaal aanleg om dik te worden en je moet niet denken dat je er bent als je eenmaal je streefgewicht hebt bereikt. Maar ik heb gemerkt dat de knop om is. Als ik eens een etentje heb en iets teveel heb gegeten, dan sla ik niet gelijk door, net zoals vroeger. De volgende dag pak ik mijn 1500 calorieën weer op en uiteindelijk blijft de schade dan beperkt. Voor mij is deze vorm van op “dieet” zijn de goede manier om met eten om te gaan.

Photo credit: Mountainbread via Foter.com / CC BY-NC-ND


Ervaringen