Tessel


11/02/2012

Deze methode geeft me gereedschappen in handen om deze keer wel vol te houden.

Tessel

Ongeveer een jaar geleden was ik het helemaal zat, er moest nu eindelijk een einde komen aan de stijgende lijn die mijn gewicht liet zien. Ik ging bij mijn huisarts langs om te overleggen hoe ik mijn steeds terugkerend strijd nu structureel aan kon pakken. Omdat het beheersen van je gewicht twee kanten heeft, kennis over (gezonde) voeding en een psychologische kant dat te maken heeft met het je ertoe zetten en het volhouden, adviseerde hij mij aan de slag te gaan met een diëtist en/of een psycholoog.
 Ik koos ervoor niet beide sporen tegelijk te bewandelen, maar om te beginnen naar een diëtist te gaan. Van haar kreeg ik prima adviezen over wat ik het best kon eten zodat mijn gewichtstoename zou stoppen en ik vervolgens zou gaan afvallen. Dit lukte prima. Ik wist heel goed wat ik zou moeten eten en ik viel ook behoorlijk af. Maar op een gegeven moment was het probleem niet meer wat (en hoe) ik het best kon eten maar de moeilijkheid was om het “vol te houden”. Lange tijd heb ik gedacht als ik maar geen suiker eet en ik mij heel strikt aan mijn dieet houd dan lukt het mij wel. Dit heb ik ook al eens eerder langere tijd volgehouden. Maar toch viel ik weer terug in mijn oude eetgewoonte en bleef weer te veel (en zonder rem) eten en kwam weer aan. Ik kwam tot het besef dat ik meer “hulp” nodig had om het vol te houden dan advies over wat ik zou moeten eten. Ik besloot het andere spoor, uit het advies van mijn huisarts, verder te onderzoeken. Toen kwam ik bij Ariane terecht. Een groep leek mij direct een goede opzet. Ik dacht: je kan veel van elkaar leren en elkaar stimuleren. Dit is ook zo gebleken. In de groepsbijeenkomsten ondervond ik dat ik het vaak makkelijker vind om de “valkuilen” van iemand anders te herkennen dan die van mijzelf. Als ik het dan bij iemand anders zie, ga ik het ook bij mijzelf herkennen. Ook kreeg ik vanuit de groep tips en complimenten. Het steunde mij om te ontdekken dat we allemaal, hoe verschillend ook, vaak tegen dezelfde moeilijkheden aanlopen. Daarnaast heeft de methode die we van Ariane leerde mij heel goed geholpen. Het is geen wondermiddel en het is hard werken (steeds weer oefenen), maar ik ben ervan overtuigd dat ik door “deze manier van denken” voortaan wel “vol kan houden” om te eten wat ik gepland had. In een aantal bijeenkomsten bouwen de lessen op zodat duidelijk wordt hoe de strategie werkt. Daarna leer je het stapje voor stapje toe te passen. Een aantal elementen blijft wekelijks terugkomen en een aantal elementen (bv uitvoeren van experimenten) varieert per week. Ik heb voor mijzelf uitgezocht wat redenen voor mij kunnen zijn om “ongepland” te gaan eten. Ik heb onderzocht waarom ik eet en welke (snelle, haast niet bewuste) gedachten ik heb wanneer ik ongepland eet. De gedachte achter de methode van Ariane is dat als je je dat bewust wordt je die gedachte ook omzetten in een (meer realistische) andere gedachte. Ik ben bijvoorbeeld tot de ontdekking gekomen dat eten bij mij “een laagje legt” over een emotie of gedachte die ik liever niet wil voelen of aandacht geven (bv te druk zijn, ergens tegenop zien, vermoeidheid). Bewust ervoor kiezen om zo’n emotie/gedachte niet meer “weg te eten” is best spannend en tegelijkertijd ben ik mij meer bewust dat er iets is dat ik wil ‘wegstoppen’. Het werkt dus eigenlijk 2 kanten op. Toch ben ik ervan overtuigd geworden dat het beter is de emotie niet uit de weg te gaan, het mag er zijn en het gaat vanzelf weer weg (ook zonder te eten). Je kan ook een alternatief bedenken voor zo’n situatie. Bijvoorbeeld een stukje wandelen in plaats van eten. Het is voor mijzelf heel erg belangrijk om regelmatig de “afspraak” die ik met mijzelf maakte te herbevestigen. Wat nam ik mij voor en waarom wil ik dat ook alweer? Als hulpmiddel maakte ik een motivatiekaart. Het is geen methode waar bij je achterover kan leunen. Je moet echt zelf hard werken en zelf het heft in handen nemen. Het is geen wondermethode, maar het geeft je wel gereedschappen in handen om het deze keer wel vol te houden. Ik heb dan ook niet het idee dat ik aan de lijn doe, maar dat ik gezond eet en dat ik dit in lengte van tijd wil volhouden. Ik heb ook geleerd elke dag iets lekkers in te plannen.
 Op deze manier wordt iets lekkers onderdeel van mijn eetplan en wordt geen obsessie.
Kortom, voor mij werkt het.

Photo credit: arbyreed via Foter.com / CC BY-NC-SA


Ervaringen