Judith, 38 jaar, Verpleegkundige


11/03/2012

De valkuilen van een ander (op het gebied van eten) zijn ook vaak die van jezelf.

Judith

Mijn naam is Judith. Ik ben 38 jaar, getrouwd en trotse moeder van twee zoons. Drie dagen per week ben ik werkzaam als wijkverpleegkundige. Door mijn werk ben ik me vaak bewust geweest van het feit dat mijn overgewicht ongezond is en welke gevolgen dit zou kunnen hebben. Toch lukte het me niet om daadwerkelijk actie te ondernemen om af te vallen. Bovendien had ik voorbeelden in mijn directe omgeving, waarbij ik zag dat welk dieet je ook volgt, je uiteindelijk weer in je oude patroon vervalt en weer net zo hard aankomt. Ik wist dat ik dat niet wilde, maar wat dan? Ik had een boek gelezen over iemand die naar de obesitas-kliniek was geweest. Daar volg je twee jaar lang een programma onder begeleiding van een diëtist, verpleegkundige, psycholoog, arts en fysiotherapeut. Door de huisarts heb ik me naar de kliniek in Den Haag laten doorverwijzen (dat is achteraf gezien al een hele grote stap voor mij geweest, want dan móet je je gewicht hardop uitspreken en word je buikomtrek gemeten!). Voor de obesitas-kliniek kwam ik echter niet in aanmerking, omdat mijn BMI onder de 40 lag en ik verder geen lichamelijke klachten had. Via een collega hoorde ik van Ariane Faas. Nadat ik Ariane’s website had bekeken, heb ik me aangemeld voor een gesprek. Vanaf het eerste gesprek had ik het gevoel dat dit wel eens wat zou kunnen worden, hoe eng ik het ook vond. Ik zag ook wel tegen de groepssessies op, maar doordat Ariane me ‘verklapte’ dat iedereen tegen de eerste sessie opziet, heb ik me daar maar overheen proberen te zetten. Ik heb me verbaasd over het feit dat je zoveel herkenning ziet in elkaars verhalen. De valkuilen van een ander (op het gebied van eten) zijn ook vaak die van jezelf en je bent dus stiekem niet zo uitzonderlijk als je dacht. Dit inzicht maakte het ook makkelijker m’n probleem aan te pakken. Het bespreken en opschrijven van m’n automatische gedachten was erg confronterend, maar leverde daardoor ook het meeste op. En daarbij dagelijks een eetplan maken, zorgt dat je je eetgedrag inzichtelijk maakt. Ik heb er vertrouwen in dat ik nu met iets bezig ben, waar ik over tien jaar ook nog wat aan heb. Het zal altijd opletten geblazen blijven en er zijn nog steeds momenten, waarbij ik de moed op zou willen geven. Maar het feit dat ik nu 16 kilo afgevallen ben, ik alle maaltijden gewoon mee-eet met het gezin en inmiddels weet dat ik een ‘weerstandsspier’ heb die ik te allen tijde kan gebruiken, maken dat ik voor nu en in de toekomst weet dat ik een gezond leven kan leiden.

Photo credit: sizima via Foter.com / CC BY-NC-SA


Ervaringen